Blog Frank Bosch
Internist/intensivist Frank Bosch blogt over zijn vak als arts
Laatste blogs van Frank Bosch
- 8 april 2013De dokter en de vliegenier
- 26 februari 2013O, mevrouw, nog een laatste vraag: wilt u nog gereanimeerd worden?
- 14 december 2012Boete bij onverwezen bezoek SEH levensgevaarlijk
- 27 november 2012Moeten we niet stoppen met screenen?
- 2 november 2012Laten we kwaliteit van medische opleidingen niet opgeven!
- 15 augustus 2012Deskilling
- 25 juni 2012De gezondheidszorg en de ziekte van Baumol
RSS Frank Bosch
» Volg de blogs van Frank Bosch via RSS.
25 juni 2012
De gezondheidszorg en de ziekte van Baumol
Het blijft altijd moeilijk om de dagelijkse praktijk te correleren aan de beelden die door de buitenwereld over de gezondheidszorg opgeroepen worden.
Het ene moment sta je, terwijl het merendeel van je landgenoten nog in bed ligt, in de nanacht een acuut zieke patiënt te behandelen met oog voor zo beperkt mogelijk aanvullende diagnostiek (lab en röntgenfoto) en met zo gericht mogelijke antibiotica behandeling.
Vervolgens besteed je veel tijd om samen met de patiënt en zijn familie te bespreken wat er aan de hand is, wat de mogelijke uitkomsten zijn en wat onze mogelijkheden zijn. En dat nadat je een andere patiënt hebt opgenomen en behandeld, maar hem ook nog na overleg met familie in een wetenschappelijke studie geïncludeerd hebt na ondertekening van de informed consent formulieren.
Thuis
Als je dan thuis komt, kan je nog net helpen met het ontbijt voor de familie waarna iedereen het pand verlaat naar werk en school. Zo’n moment alleen na het ontbijt is geschikt om actuele zaken te overdenken.
Ziekte van Baumol
Zo las ik recentelijk in ambtelijke stukken dat de gezondheidszorg lijdt aan de ziekte van Baumol. Voor degenen onder u die deze 'ziekte' niet kennen, zal ik dat kort uitleggen.
De ziekte van Baumol wil zeggen dat sommige sectoren in de samenleving (gezondheidszorg, onderwijs, en dergelijke) niet in staat zijn om de 'productie' sterk op te voeren door mechanisering en automatisering.
Kosten
Dat zal iedereen herkennen die in de zorg werkt. Het lukt niet om een slecht nieuws gesprek sneller te voeren, het lukt niet om voorlichting over een ingreep even af te raffelen. Ook het gebruik van nieuwe voorlichtingsmaterialen (internet, folders, Youtube, et cetera) leidt niet tot significant minder contact met zorgverleners, wel tot andere vormen van contact. Onder meer door deze ziekte van Baumol zullen de kosten in de zorg en andere quartaire sectoren dus relatief stijgen.
Geluk met Nederlandse arts
Ik snap het verschijnsel, maar heb er veel moeite mee dat onze inzet om patiënten zo goed mogelijk voor te lichten en te helpen als een soort ziekte betiteld wordt. Ik denk dat de Nederlandse bevolking en de politiek nog veel geluk hebben met de Nederlandse arts.
- In geen enkel land worden zo weinig antibiotica voorgeschreven als bij ons;
- Nederland is nog steeds een oase in een woestijn met meticilline resistentie staphylococcus aureus;
- In geen enkel land is de rol van de huisarts als poortwachter zo sterk ontwikkeld als bij ons.
Het verdriet mij dan ook zeer te bemerken dat de politiek de medische wereld zo negatief bejegent, artsen wegzet als grote graaiers en de dokters zo ongeveer de stijging van de zorgkosten verwijt.
Oproep
Maar ja, waarschijnlijk ben ik emotioneel een beetje instabiel na zo’n dienst; nu even bijkomen dan morgen weer één. Ik eindig dan maar mijn eerste Artsennetblog met een oproep aan de politiek om meer mét de artsen in gesprek te gaan over de toekomst in plaats van elkaar te bestoken met incorrecte beeldvorming en de ziekte van Baumol te verwarren met aandacht en zorg voor de patiënt.
Laatst gewijzigd: 15 augustus 2012
Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (3)
"Frappant dat de "wet van Baumol" door ambtenaren wordt veranderd in het negatieve en historisch onjuiste "ziekte van Baumaol". Dit ruikt naar wat in onderhandelingen met de overheid steeds gebruikelijker is: niet oplossen van een probleem maar de opponent op het verkeerde been zetten. Immers in de wet van Baumol wordt uitgelegd dat in sectoren waar fysieke (persoonsgebonden) arbeid wordt verricht (leden van een concert, de zorg etc etc)het "prijskaartje" relatief constant blijft tov. productiesectoren die gemakkelijk geautomatiseerd kunnen worden."
"Beste Frank,
Prima signaal geschreven in een door adrenaline rush van een drukke dienst ontremd en aldus 'verlicht' brein. Heel herkenbaar!
In het algemeen claimen patienten en familie geen onsterfelijkheid zeker als er tijd en gelegeheid is om daar rustig en genuanceerd over van gedachten te wisselen. Die investering verdien je zowel in de kwaliteit van het medische (niet)handelen als in het nalaten van onzinnige interventies ruim terug. Het primaat van het handelen zit 'ons' als beroepsgroep daarbij behoorlijk in de weg. Prima dat die discussie gevoerd wordt! Achterdocht naar een puur financiele motivering ervan ligt in publieke opinie op de loer en vereist subtiel communiceren. "
"Beste Frank,
Ik ben het voor 100% met je eens. Op de gesprekstijd met de patient kan niet worden bezuinigd. We zien steeds meer patienten meer meerdere kwalen tegelijk en behandelingen worden complexer. Dat vergt dus meer tijd voor uitleg. Voeg daarbij de communicatieproblemen door taal- en cultuurverschillen, en de patienten die met een uitreksel van hun internetsearch op je spreekuur komen, en iedereen kan begrijpen dat we onze tijd in de spreekkamer meer dan nodog hebben. Om een Cruijffisme te gebruiken: het gesprek met de patient is pas klaar als het af is. "
Frank Bosch
Frank Bosch, Foto: Beeldredaktie / Sander Koning
Frank Bosch (1957) is internist/intensivist in het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem. Tevens is Bosch voorzitter van de Nederlandse Internisten Vereniging.
» Meer over Frank Bosch
-- Advertentie --
Frank Bosch in Eenvandaag
In het televisieprogramma Eenvandaag wordt Frank Bosch geïnterviewd over doorbehandelen.
» Bekijk de gehele uitzending
Ook een blog?
Elke arts met een mening kan bloggen op Artsennet. Laat uw collega's weten wat uw kijk is op uw vakgebied en word ook Artsennetblogger.
